Ken je dat? Dat gevoel dat je in de verkeerde rij staat? Dat gevoel achtervolgde mij na de koffie. Steeds waren er 3 tracks om uit te kiezen. En ik zat voor mijn gevoel steeds bij de verkeerde. Het mooie is dat je dat vandaag de dag heel goed kan checken in de blogosphere.
Misschien had Rene Repko niet het spannendste verhaal, maar eigenlijk had hij wel gewoon een heel goed en solide verhaal. Voordat hij over internet begon uit te wijden zette hij de merkessentie van de HEMA uiteen. Want, zegt Repko, “HEMA doet alles vanuit de merkvisie.” Wat is die merkvisie dan? Allereerst hebben ze een duidelijke missie. “Het verkopen van diensten en producten voor het leven van alledag.” Hierbij heeft de HEMA 3 speerpunten: 1) de voorkeuze van basisbehoeften bieden 2) het leven leuker maken en 3) het leven makkelijker maken. Of, als je de merkvisie vanuit de klant bekijkt: “Ik vind het fijn als de kleine keuzes in mijn leven simpeler en overzichtelijker gemaakt worden.” Dit alles vat de HEMA samen in 1 kernpositionering: Bijzondere eenvoud.
Dat is waar HEMA voor staat, en dat is waar elke HEMA medewerker aan moet denken tijdens al zijn handelen. Ter illustratie vertelt Repko over een shampoo leverancier die met allerlei ingewikkelde shampoos kwam. Repko stelde zichzelf de vraag: is dit nog wel bijzondere eenvoud? Het antwoord daarop was nee. Dus de shampoo expeditie werd afgeblazen. Een kernpositionering die zo simpel en zo sterk is, is als je het mij vraagt briljant.
Dit hele verhaal deed me overigens erg denken aan het boek Made to Stick (ondertitel: Why some Ideas Survive and Others Die). Een aanrader voor wie hem nog niet gelezen heeft. De schrijvers van dit boek gaan op zoek naar de elementen die een idee “sticky” maken. Of met andere woorden: waarom sommige ideeen blijven hangen en andere, misschien wel briljantere ideeën, een eenzame dood sterven. Wie het boek gelezen heeft zal het met me eens zijn: dit is er 1 volgens het boekje. Sterker nog, ik denk dat Rene Repko hem op de plank heeft staan.
Tara Hunt - Barcamp
Vervolgens moest ik een keuze maken tussen Guardian Unlimited, Webanalystics en BarCamp. Over Guardian Unlimited heb ik niet echt een mening in de blogosphere kunnen vinden, dus daar zal ik niet veel gemist hebben(anders wordt het namelijk altijd wel ergend bejubeld). Eric Peterson had volgens dit verslag een leuk verhaal over webanalytics. Maar ik was dus bij Barcamp.
Tara Hunt begon haar verhaal met te vertellen dat een presentatie houden over Barcamp eigenlijk vloeken in de kerk is. Toch deed ze het… En misschien had ze dat niet moeten doen. Ze wist mij in elk geval niet echt te boeien met haar verhaal. Ik vond 1 opmerking van haar wel grappig. Wat is een Barcamp? Nou eigenlijk een vorm van “offline crowdsourcing ”. Wie meer wil weten over Barcamp verwijs ik graag naar dit uitgebreide verslag. Kortom, het was tijd voor lunch!
In mijn volgende blog meer over het e.day programma... na de lunch!